Can't Take My Eye Off Film

พักเรื่อหนัง มาคุยเรื่องอื่นกันบ้าง
ผมคิดมาเสมอว่า จดหมาย คือการสื่อสารที่คลาสสิก-โรแมนติกที่สุด ผมว่ามันเต็มไปด้วยความตั้งใจของผู้เขียนที่อยากสื่อสารกับเรา ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่มีโอกาสได้เขียนจดหมายหรือได้รับจดหมาย และจดหมายมักถูกบรรจุอยู่ในหนังรักหลายๆเรื่อง ที่เราต่างชอบๆกัน(Love letter/Il mare)  แต่..ยังมีการสื่อสารที่ถึงแม้จะไม่โรแมนติกเท่า แต่คลาสสิกมากๆ และกำลังจะกลายเป็นอดีต!!
ผมกำลังพูดถึง โทรเลข (ของเมืองไทย) ที่กำลังจะถูกยกเลิกการให้บริการ 1 พ.ค.นี้ นั่นหมายถึงเรามีเวลาใช้บริการส่งโทรเลขถึงสิ้นเดือนเมษายนนี้เท่านั้น และ..เมื่อวาน ผมก็ได้ใช้บริการแล้วด้วย ที่ผมตื่นเต้นสุดๆคือ เป็นการส่งโทรเลขครั้งแรก และครั้งสุดท้ายในชีวิต!! คนเราก็เป็นอย่างเนี้ยแหละ ตอนที่มันยังอยู่กับเราตั้งนาน เรากลับมองข้าม แต่พอมันจะจากไป กลับอยากไปหามันซะงั้น...

ผมไม่แน่ใจว่ามีไปรษณีย์ที่ไหนบ้างยังให้บริการโทรเลขอยู่ แต่ที่แน่นอนชัวร์ คือไปรษณีย์กลาง บางรัก เพราะผมไปมาด้วยตัวเอง แปลกดี..ที่ไม่ค่อยมีใครกระตือรือร้นอยากไปเหมือยผมเลย ถามใครก็เฉยๆกัน ผมเลย 'ไปคนเดียวก็ได้ว่ะ' การเดินทางไปก็ไกลมากๆ ผมนั่งรถเมล์สาย 16 เกือบ 2 ชม. กว่าจะถึง แต่พอถึงก็ต้องตกใจ 'ทำไมคนเยอะอย่างนี้ว่ะ' แปลว่ายังมีคนสนใจเยอะทีเดียว ที่นี่จัดนิทรรศการ'โทรเลขไทย' และเห็นว่าจะมีการจัดงานอำลาโทรเลข วันที่ 30 เม.ย.ด้วย

ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับป้าท่านหนึ่ง แกมาส่งโทรเลขเหมือนกัน ป้าบอกผมว่า เมื่อก่อนยังไม่ค่อยมีโทรศัพท์ใช้กัน โทรเลขจึงเป็นการสื่อสารที่เร็วมากๆ ส่งตอนเช้า อาจถึงตอนบ่ายเลยก็ได้ แต่ป้าไม่ค่อยชอบได้รับเท่าไรเพราะส่วนใหญ่มักเป็นข้อความเรื่องร้ายๆ คนนี้ตายมั้งล่ะ ญาติเสียมั้งล่ะ ได้รับโทรเลขทีไร ป้าใจไม่ดีทุกที

ผมรู้คร่าวๆว่า โทรเลขคิดค่าส่ง คำละบาท หมายถึง ส่งข้อความไปกี่คำ ก็คิดค่าส่งตามนั้น แต่ผมก็ไม่แน่ใจนักว่าจริงๆแล้ว เบ็ดเสร็จจะคิดค่าส่งกี่บาทกันแน่ ผมเขียนส่งไปทั้งหมด 24 แผ่น ทั้งส่งให้ตัวเองและคนใกล้ชิดด้วย ช่วงคิดเงินยืนรอนานมาก เพราะเจ้าหน้าที่ต้องนับทีละคำ ทีละฉบับ บางคนส่งแค่ 4-5 แผ่นก็เร็วหน่อย แต่ถ้ามีคนอย่างผมเยอะๆ ก็คงแย่เหมือนกัน คนอื่นๆที่รอต่อคิวไม่ต้องส่งกันพอดี (นิสัยไม่ดีนะเรา) สุดท้ายสูญเงินไปทั้งสิ้น 376 บาท!!! ทำไมมันมากอย่างนี้ แต่เอาเหอะ..ไหนๆ ก็ตั้งใจมาแล้ว ไม่เป็นไร และผมยังสั่งจองโทรเลขที่ระลึก แต่เป็นปริศนา ที่ไปรษณีย์จะจัดส่งให้เอง ชุดละ 30 บาท อยากรู้จริงๆ ว่าจะเป็นยังไง พอออกจากไปรษณีย์กลาง บางรักตอน 16.30 น. (เข้าไปตอน 14.00 น.) ตรวจเงินในกระเป๋าสตางค์เหลือแค่ 20 บาท!! พระเจ้าช่วย..ค่ารถเมล์กลับพอดี  

ผมเชิญชวนเพื่อนๆทุกคนน่ะครับ ย้อนอดีตเป็นครั้งสุดท้าย ผมเชื่อว่าหลายๆคนยังไม่เคยใช้บริการเหมือนผม ครั้งหนึ่งในชีวิตครับ ไปที่ไปรษณีย์กลาง บางรัก ถึงจะไกลหน่อย แต่คุ้มค่าที่สุดครับ ไว้ได้รับโทรเลขของตัวเองแล้วจะมาบอกครับ และผมหวังว่าใครก็ตามที่ได้รับโทรเลขจากผม จะมีความสุขมากๆ และมั่นใจได้เลยว่าคุณคือคนที่ผมคิดถึงมากๆ ครับ

หมายเหตุ : ส่งโทรเลขที่ไปรษณีย์กลาง บางรักได้ถึง 30 เม.ย. นี้น่ะครับ อย่าลังเล ไปเลยครับ

edit @ 13 May 2008 22:40:49 by rockalitm