วันนั้นซึ่งเป็นหนึ่งใน 28 วันของเดือนกุมภาพันธ์ปี 2554 สลิ่มเกิดนึกอยากดูหนังสักเรื่องเพื่อเป็นกำลังใจให้ตัวเองก่อนอ่านหนังสือสอบ สลิ่มจึงเลือกหยิบ ‘BABEL’ ขึ้นมาดู ภาพเคลื่อนไหวในหนังผ่านไปเพียง 15 นาที สลิ่มจึงตัดสินใจอย่างหุนหันพลันแล่นบรรจงหยิบแผ่นออกจากเครื่องคอมพิวเตอร์ขนาดพกพา ด้วยเหตุผลที่ว่า ‘ครึ้มฟ้าครึ้มฝนเกินไป’  สลิ่มจึงคุ้ยกองแผ่นหนังอีกครั้ง พลันสายตาเห็นแสงระยิบระยับจากแผ่นหนังที่ชื่อ ‘HE LOVES ME HE LOVES ME NOT’ สลิ่มคิดในใจ ‘ต้องเป็นหนังที่ทำให้ฉันแช่มชื่นหัวใจเป็นแน่แท้’ หลังจบครึ่งแรกของหนัง สลิ่มเริ่มเห็นเค้ารางแปลกประหลาด ดูท่าจะเป็นหนังรักสามเศร้าหนักๆ
 
 
     เสร่อเป็นคนชอบดูหนัง แต่ไม่ชอบออกจากบ้าน จึงมักอาศัยติดตามหนังที่ฉาย ทางช่องหลากสีอยู่เป็นประจำซึ่งวันนั้นก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เช้าวันนั้นของเดือนที่สองของปี 2011 ‘หนีตามกาลิเลโอ’ คือหนังที่วันนั้นเสร่อเลือกจดจ่อ ผลปรากฏว่า.....แล้วเสียงโทรศัพท์บ้านก็ดังขึ้น
 
     ฮัลโหล สวัสดีครับ”…..“โหล เหร่อหรอ”…..“ใช่ หลิ่มช่ะป่ะ เออ ตะกี้เพิ่งดู‘หนีตามกาลิเลโอ’จบพอดี แม่มไม่อยากจะเซด เอาเป็นว่าฝากหลิ่มไปขอร้องแกมบังคับค่ายหนังอารมณ์ดีนั้นด้วยว่า อย่าอารมณ์ดีจนเกินงาม อย่าให้ผลลัพธ์กับตัวละครแบบมีความสุขเข้าว่า แล้วก็อย่ายัดความคิดผิดๆ ใส่หัวสมองวัยรุ่นไทยอีกเข้าใจมั้ย!”…..“ไอ้เลว!”…..“นี่หลิ่มเห็นด้วยกับเหร่อใช่มั้ย”…..“ป่าวแค่จะบอกว่าหลิ่มเป็นคนโทรมาแต่ยังไม่ได้เจรจาอะไรสักคำเลย”…..“อ่อหรอ แล้วตะกี้หลิ่มว่าใครอ่ะ”…..“เออ งั้นแค่นี้แล้วก่อนนะเหร่อ”
 
     หลังดูจบทั้งเรื่อง ‘HE LOVES ME HE LOVES ME NOT’ สลิ่มมีอาการกระอักกระอ่วน และรู้สึกว่าตัวเองเหมือนมีหลาบบุคลิกในระหว่างดูหนังเรื่องเดียวกัน หลังจบครึ่งแรก สลิ่มรู้สึกเห็นอกเห็นใจในการเป็นมือที่สามของฝ่ายหญิง แต่เมื่อดูจบครึ่งหลังกับรู้สึกตรงข้ามกันอย่างสุดลิ่มทิ่มประตู และถึงขั้นอยากเข้าห้องน้ำ แต่ตัดสินใจกดเบอร์โทรศัพท์ก่อนแล้วเก็บอาการปวดปัสสาวะไว้

      วันนั้นก็เป็นอีกหนึ่งวันดีๆ ของเสร่อ เพราะค่ำของวันนั้นเสร่อชวนสลิ่มมาดูหนังที่บ้านด้วยกัน แต่ก่อนจะถึงตอนค่ำก็ดันเป็นตอนเช้าเสียก่อน เสร่อเลยอารมณ์เสีย จึงเปิดทีวีดูช่องหลากสี แล้วเสร่อก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเพราะมีหนังให้ดู เสร่อนั่งดู ‘หลวงพี่กับผีขนุน’ ด้วยความรู้สึกเฉยๆ ค่อนไปทางดูแคลน แต่เสร่อก็ต้องถึงกับตบกบาลตัวเองหลังดูจบ เพราะยุงมาดูดเลือดที่หัว จิตใต้สำนึกของเสร่อก็ตระหนักขึ้นมาว่า ‘กำลังทำบาปอยู่’  แต่สุดท้ายเสร่อก็สบายใจขึ้น เมื่อยุงตัวเดิมบินตัดหน้าแล้วมาดูดเลือดที่น่องขาแทน

     ค่ำวันเดิม เสร่อเล่าให้สลิ่มฟังว่า ‘หลวงพี่กับผีขนุน’ เป็นหนังที่ถูกตัดสินให้อยู่ต่ำกว่ามาตรฐานเกินไป ทั้งๆ ที่มันเป็นหนังที่ดีมาก และยังทำให้เสร่อรู้สึกอยากบวชเพื่ออะไรสักอย่าง แต่ยังหาคำตอบไม่ได้ สงสัยเสร่อต้องลองบวชดูก่อน สลิ่มที่กำลังนั่งกอดถุงข้าวโพดคั่วที่ซื้อมาจากเจ๊อ้อยหน้าปากซอย ก็โผงขึ้นมาว่า CHARLIE WILSON’S WAR มาแล้ว’  ทั้งคู่สนใจดูด้วยความเอาใจใส่เพราะหนัง
พูดเรื่องการสนับสนุนการก่อการร้ายที่อัดข้อมูลมาเต็มเหนี่ยว ทำอย่างกับว่าคนดูรู้เรื่องการเมืองระหว่างประเทศจากช่อง CNN มาอย่างช่ำชอง ซึ่งทำให้ทั้งคู่เกิดอาการตามไม่ทัน แต่ก็ถ่างตาดูจนจบ แม้ว่าข้าวโพดคั่วจะหมดไปตั้งแต่ 3 นาทีแรกก็ตาม
 
     พอมาถึงโรงหนัง สโร่ก็หมายมั่นปั้นมือว่าวันนั้นจะต้องดูหนังให้มากที่สุด เรื่องแรกที่สโร่ตีตั๋วไปดูคือ ‘ปัญญาเรณู’ ซึ่งเกิดอาการตื่นกลัวนิดหน่อย แต่ด้วยความที่ตั้งความหวังไว้ต่ำ ผลที่ ‘ปัญญาเรณู’ ให้แก่สโร่คือ ความรื่นเริง แม้จะช็อคซีนีม่าคาโรงหน่อยนึงกับฉากยิงปืน แต่สุดท้ายก็ยังทำให้สโร่น้ำตารื้น และขอบคุณใครก็ตามที่มีส่วนสร้างหนังเรื่องนี้ขึ้นมา จนถึงบัดนี้ ‘ปัญญาเรณู’ กลายเป็นหนังเยี่ยมยอดกระเทียมดองประจำ พ.ศ.นี้ในโลกของสโร่ไปแล้วเรียบร้อย
 
 
     เช็ดหน้าตานิดหน่อย อมลูกอมรสกาแฟ สโร่ก็เข้าไปอีกโรงเพื่อพบกับ ‘LOVE AND OTHER DRUGS’ พระเอกเป็นผู้แทนขายยาซึ่งสโร่รู้สึกหมั่นไส้กับอาชีพนี้มากและสามารถพบเห็นได้ทั่วไปตามโรงพยาบาลชั้นนำ ส่วนนางเอกเป็นโรคพาร์กินสัน ซึ่งถ้าเปลี่ยนเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวจะกลายเป็นหนังเกาหลีทันที สโร่รู้สึกว่าหนังย้วยยานไปหน่อย แต่มีดีตรงที่พระเอกนางเอกดันให้มากกว่าที่สโร่คิดไว้ ซึ่งทำให้สโร่รู้สึก ‘อื้อหือ!’ ตลอดเวลา
 
     เดินออกจากโรงด้วยภาพติดตาของทรวงอกนางเอก สโร่เดินมึนไปถึงชั้นล่างจนเดินชนเสา สโร่จึงบรรลุได้ว่ายังต้องดูหนังอีกสักหนึ่งเรื่อง เลยเดินกลับไปที่โรงหนังอีกรอบจนเจอะกับ ‘THE EAGLE’ ตามปกติสโร่เป็นคนแพ้หนังสงครามประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ สมองจะวิงเวียนเหมือนบ้านหมุน ลมจะตีขึ้นบน ผื่นแดงจะ ขึ้นตามตัว แต่สโร่ก็ขอลองเสี่ยงอีกสักครั้ง เผื่อเป็นอะไรจะได้ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์รายวันเหมือนนักการเมืองกับเขาบ้าง แต่ผิดคาดสโร่ดันไม่แพ้ แม้จะไม่รู้เรื่องประวัติศาสตร์สงครามโรมันรบกับเกาะบริเทนเพื่อขยายอาณาเขต แต่ก็พอคลำทางถูกว่าพระเอกกับลูกน้องกำลังจะไปทำอะไร ซึ่งก็สนุกดี แต่ถึงกระนั้นก็ยังดูกร่อยไป เพราะ ‘ปัญญาเรณู’ สุดยอดกว่าเยอะแยะ
 
     อ่านมาถึงตรงนี้ สลิ่มเลยถามเสร่อว่า “สโร่นี่เพื่อนแกหรอเหร่อ”  เสร่อตอบทันควัน “อ้าว ไม่ใช่เพื่อนหลิ่มหรอกเหรอ เหร่อว่าน่าจะใช่นะ ลองนึกดีๆ สิหลิ่ม”.....“เราไม่มีเพื่อนชื่อสโร่นะ”.....“สโร่ สโร่ สโร่ สโร่ สลิ่ม ดูดิ ชื่อเหมือนกันจะตาย เหร่อว่าต้องใช่แน่ๆ”.....“เออ อาจจะจริงอย่างที่เหร่อว่า”.....“บอกแล้ว เหร่อไม่เคยคิดอะไรเสร่อๆ หรอกนะสลิ่ม”
 
 
*** จากบนลงล่าง : HE LOVES ME HE LOVES ME NOT (2002), หนีตามกาลิเลโอ (2552), หลวงพี่กับผีขนุน (2552), CHARLIE WILSON’S WAR (2007), ปัญญาเรณู (2554), LOVE AND OTHER DRUGS (2010), THE EAGLE (2011)

Comment

Comment:

Tweet

Hot!
เป็นการรีวิวหนังที่สนุกมากกกก double wink

#3 By แอ้ on 2011-03-11 23:10

อ่าว สโรจัง

#2 By ไม่มี ร์ (101.108.81.224) on 2011-03-11 22:11

อ่านซะงงเลยครับ sad smile

#1 By keaaaa on 2011-03-11 11:20

R O C K View my profile